|
Een paar jaar geleden heb ik bij wijze van experiment een visie ontwikkeld over wat ik met Nederland wilde en heb ik dat op het internet gezet, en het vervolgens een tijd zelf niet meer bezocht. Dat lijkt onlogisch omdat je toch nieuwsgierig bent hoe je visie valt, maar het hoopte en was er ergens van overtuigd dat de visie zijn eigen leven zou gaan leiden...dat de mensen die mijn site bezochten en mijn visie onderstreepten hun ding gingen doen om deze visie werkelijkheid te laten worden.
Door dit experiment leerde ik dat mijn vader gelijk had toen hij tijdens een discussie zei dat mensen een leider nodig hadden.
Toen ik namelijk na een tijdje toch een kijkje nam, bleken er veel mensen geweest te zijn en die enthousiast waren en ook veel die me wel wilden helpen die visie tot realiteit te maken...maar....dan wilden ze van mij wel weten wat ze moesten doen...daaruit bleek voor mij dat ik blijkbaar anders was dan andere mensen, want ik wil altijd zelf uitvinden wat ik kan doen om dat waar ik in geloof tot stand te brengen....dat is ook niet helemaal waar, want wat ik had moeten en kunnen doen om mijn visie werkelijkheid te laten worden was leiding geven...en...dat heb ik niet gedaan...maar dat was ook niet het plan noch mijn ambitie....dus is mijn visie langzaam ter Ziele gegaan! Even als mijn politieke carierre, die ik trouwens ook niet had nagestreeft
Maar ik had wel een nieuw punt om overna te denken....namelijk, waarom is dat eigenlijk? Waarom zoeken mensen altijd naar een leider iemand die boven hen staat en hen zegt wat ze moeten doen?...Ik blijf het fascinerend vinden dat we zelfs als we besluiten ons van de maatschappij en haar top-down structuur te bevrijden daarvoor leiding zoeken....Kerken, kloosters, sektes, centra voor persoonlijke ontwikkeling hebben allemaal een Top-down systeem...(alhoewel ze het hoog op hebben over eigen verantwoordelijkheid)...de/een leider zegt je wat je moet doen...maar op het moment dat het beoogde resultaat uitblijft is dat natuurlijk wel onze schuld, want onze verantwoordelijkheid.... Dat is misschien wat ik het minst snap aan de behoefte aan leiderschap...dat de meeste mensen dat nog gewoon pikken ook!... Mijn redenatie is, of zou in zo'n geval zijn..."Ja, hallo, ik geef jou de leiding. Dus dan heb jij ook de verantwoordelijkheid voor het feit dat ik het effect ervan heb dat jij me ervan hebt beloofd, om mij zover te krijgen dat ik de leiding aan jou zou geven."
Ik heb daar lang overna gedacht, want ik kan er heel slecht tegen dat ik iets niet snap...en onder het nadenken viel me eigenlijk ineens op dat we van jongs af aan geconditioneerd worden om leiding te krijgen...en vooral niet zelf de leiding te nemen, of zelf na te denken, waar dan ook over......nog veel erger in veel gevallen wordt ons geleerd onszelf te wantrouwen...als kind voelden we waarschijnlijk feilloos aan als er iets aan de hand was in het gezin...maar als we daar dan iets van zeiden of vroegen wat er was omdat we het niet helemaal konden plaatsen misschien...dan kregen we te horen dat er niets was dat we ons dat maar hadden verbeeld.
Als je als dan al niet naar jezelf, je intuitie, en je gevoelens kunt luisteren, ze niet kan vertrouwen, wie moet je dan vertrouwen?...dat weten al die volwassenen die ons verzorgen wel voor ons, we moeten naar hun luisteren, doen wat zij zeggen en hen respecteren (waarbij dat respecteren vaak wordt uitgelegd als kritiekloos opvolgen van je ouders)
Dan gaan we door naar school, om onderwezen te worden....onderwijzen het woord alleen al krijg ik de rillingen van...Het prachtige systeem ooit in 387 voor Christus opgezet door Plato toen hij op zijn landgoed een filosofenschool oprichtte de 'akademie'...de functie daarvan was het delen van kennis...en de school heeft 900 jaar zijn functie naar behoren gedaan...werd tot voorbeeld voor onze universiteiten...en met het invoeren van het onderwijssysteem in onze maatschappij is het door de eeuwen heen steeds meer verworden tot een instituut die geen kennis meer deelt....want om kennis te delen is het nodig dat er tweezijdige communicatie is...er dus vragen mogen worden gesteld en dingen kritisch mogen worden bekeken....tot een instituut dat kennis oplegt...en dat ook nog op een manier doet die misschien efficient is...maar heel vaak zijn effectiviteit wel mist...maar mochten we problemen hebben met de manier dat de leerstof ons wordt aangeboden dan is daar ook een oplossing voor....dan ga je maar naar een speciale school.......
Ja mensen we zijn zoveel vrijer en geemancipeerder geworden sinds de seksuele revolutie van de jaren 60....Ja er is nog haast niemand die zichzelf genoeg durft te vertrouwen om zich los te maken van leiding door een ander, maar we hebben nu wel meer keuze in welke leider we zouden willen volgen....we hebben 3 zuilen omver getrokken, maar nu kunnen we geen 200 meter lopen zonder dat we iemand vinden die ons verteld dat hij ons kan leren onszelf te leiden....natuurlijk wel tegen een gepastte vergoeding en zonder garantie op succes (nouja die garantie krijg je wel, maar als het niet lukt heb jij het gedaan als jij het wel goed had gedaan had je het succes wel behaald), dat spreekt voor zich.
Tsja maar met weten waar het vandaan komt...dat mensen leiding nodig hebben ben je er nog niet...tenminste niet als je er iets aan wilt veranderen....en om het te veranderen moeten we terug naar het begin van dit log...en naar de reden waarom mijn experiment niet het gewenste resultaat had...leiding betekent namelijk een visie op wat je wil bereiken...en als je een leider volgt volg je de visie van een ander...als wij onszelf tot leider van ons eigen leven willen bombaderen...zullen we dus moeten doen op de manier dat de leiders dat nu voor ons doen....namelijk door onze eigen visie te creeren.
En eigenlijk is dat zo gek nog niet...dat idee....bedrijven, politieke partijen en de meeste kunstenaars hebben een visie, een manifest dat het idee uit de doeken doet van wat zij willen scheppen, de afdruk die zij willen achterlaten op deze aarde...dat moet ook wel want dat zijn scheppers....en voordat je kunt scheppen moet je eerst een idee hebben van wat je wilt ....al is het maar ongeveer.
Maar wij zijn ook scheppers en scheppen we iedee dag weer het leven dat we nu leiden door de acties die we doen of juist nalaten....dat feit alleen al zou voldoende moeten zijn om een visie voor jezelf en je leven te ontwikkelen. Maar dan loop je tegen de vraag aan....Hoe doe je dat, hoe stel je een visie voor jezelf op? Hoe ontwikkel je uberhaupt een visie?....
Daar zijn heel wat theorieen over, en talloze zelfhulp boeken over geschreven, maar goed beschouwd komen ze allemaal neer op hetzelfde.... wat zou je doen als.....
Mijn visie heb ik opgesteld...niet rond een wat zou je doen als vraag...maar door te beginnen met lijstjes ( wat ik vroeger leuk vond, wat ik belangrijk vind, dat soort dingen) en daarna een dagboekoefening... waarbij ik me afvroeg wat ik zou willen zien als ik op de ochtend van mijn 80ste verjaardag uit het raam zou staren en mijn leven overzag........
Ik zag kunst....beelden, schrijven, mensen helpen, vriendschap, nouja gewoon een heel fijn en vooral waardevol leven......dus weet ik wat me te doen staat !!
wat zou jij dan willen zien?
Heel veel liefs en een dikke knuffel
Celeste | 
